Studenten die in Maastricht komen studeren worden door het gemeentebestuur ontvangen met koffie en vlaai. Een prima initiatief. Kunnen ze meteen kennismaken met de Limburgse levenswijze. Of ze daarna nog vaker een stukje vlaai met de Mestreechteneren verorberen is koffiedik kijken. De verhouding tussen de ‘Hollandse’ studentenpopulatie en een deel van de Maastrichtse bevolking is op z’n zachtst gezegd broos. Als het aan UM bestuursvoorzitter Jo Ritzen ligt wordt de diversiteit van het aantal studenten nog meer vergroot.  lees meer...

Postbodes kunnen als trucker aan de slag lees ik in een berichtje in deze krant. Terwijl de verwende voetbalmiljonairs -die niet eens kampioen zijn geworden- zich amuseren op hun rondvaartboot moet ik onwillekeurig terugdenken aan voormalig schaatser Piet Kleine.  lees meer...

Nee, ik ga het niet hebben over veronderstelde xenofobe Limburgse dommeriken met een Calimero gevoel. Te gemakkelijk. Of over een VVV directeur uit Zuid-Limburg die advies vraagt aan Oostenrijk hoe ze met haatmails om moet gaan die oproepen tot een toeristische boycot van Limburg wegens racisme. Tip: deleten die post en ben blij dat die haatmailende malloten onze provincie links laten liggen. En nee, ik zing niet mee in het koor van de kiespolitie die vindt dat Limburg een PVV-provincie is geworden die ons internationale imago beschadigt. Alsof de kiezer iets fout heeft gedaan! Ik vermijd die sombere spiegelgevechten en simpele schijnbewegingen. En wat ik zeker niet meer wil zien, zijn die belerende vingertjes van aan het bestuurlijk pluche gekleefde pedante (ex)politici. Die altijd zo prat gaan op hun overwinningen van gisteren, maar vooral uitblinken door het onvermogen om perspectief te bieden.  lees meer...

Nederland schiet Griekenland 4,7 miljard euro voor. We hebben zelf niets te makken maar vooruit, om de euro en het gezicht van opportunistische politici te redden doen we een stevige duit in het Griekse zakje. Een miljard meer of minder, wat maakt het uit. De geldpersen van onze schuldeneconomie draaien op volle toeren, dus een kniesoor die op de geldontwaarding let. De looptijd voor de Grieken is vijf jaar en uiteindelijk moet de laatste lening in 2018 weer op de bankrekening van het ministerie van Financiën staan.  lees meer...

‘Zonnecellen verdien je als bedrijf in geen duizend jaar terug.’ U kent ze wel. De bekende oneliners van de oliecowboys onder ons. Deze is van Jeroen van der Veer, Shell topman. Een beetje domme uitspraak natuurlijk, van een voor eigen parochie prekend opperhoofd van de gevestigde olie industrie. Te vergelijken met de paardenkoetsier die ook geloofde dat de auto een gemotoriseerde oprisping van voorbijgaande aard was.  lees meer...

Liep op de Tefaf Dirk Scheringa tegen het lijf. Vast en zeker op zoek om van zijn laatste zuurverdiende woekercentjes een magisch-realistisch kunstwerkje aan te schaffen.  lees meer...

Je bent nooit te oud om te leren. Tenminste als er iemand is die je kennis wil bijbrengen. En daar zit hem nou juist de kneep. Wie protesterende leerlingen van mbo opleidingen ziet demonstreren in Den Haag gelooft niet wat hij hoort: ze willen iets leren. Ze willen les van leerkrachten die, als het niet teveel gevraagd is, aanwezig en capabel zijn.  lees meer...

In lange rijen staan ze zwijgend voor de ingang van de voedselbank. Weg is hun bravoure. Geen werk, huis kwijt, auto de deur uit en verlaten door vriend, vriendin, man of vrouw. De teloorgang van de voormalige gouden handjes is compleet. Nederland heeft er weer een probleemgroep bij: de ZZP’ers.  lees meer...

Na ‘Wilders’ is het ongetwijfeld een van de meest gehypte woorden van 2009: duurzaamheid. Analoog aan ‘Alles is liefde’ is ‘Alles is duurzaam’ de kaskraker van ondernemend Nederland. Bedrijven meten zich maar wat graag een duurzaam imago aan. En het moet gezegd worden: Nederlandse ondernemingen nemen, als het gaat om duurzaam ondernemen, de kopposities in op de mondiale ranglijsten.  lees meer...

De wereld gaat aan vlijt ten onder, schreef Max Dendermonde al in de vorige eeuw. En de godsdienstleraar probeerde ons er van te overtuigen dat ledigheid des duivels oorkussen is. Daar begrepen we natuurlijk niets van, maar het kwam er op neer dat lanterfanten tot niets leidt. In het zweet des aanschijns diende je het dagelijks brood te verdienen. Dat leidde immers tot grote prestaties, tot opmerkelijke resultaten. Maar tijden veranderen dus werkprocessen ook. Waar vroeger de baas almachtig was, dringt binnen zichzelf respecterende bedrijven steeds vaker de boodschap door dat je de ware talenten moet koesteren.  lees meer...

Politiek en bestuur zijn mensenwerk. Politici en ambtenaren staan in tal van situaties aan verleidingen bloot. Een enkeling bezwijkt voor de verleiding om de gelegenheid die het ambt biedt, ten eigen voordele aan te wenden.  lees meer...

Ik ben in New York. Op een boot in de Hudson rivier staat een prinses te zwaaien naar mensen die er niet zijn. Gelukkig voor haar is de Nederlandse pers massaal uitgelopen om verslag te doen van een Nederlands feestje in de Big Apple. Dezelfde prinses die er zo vast van overtuigd is dat de Nederlander niet bestaat, put zich nu uit in loftuitingen over stoere Nederlandse zeevaarders die vierhonderd jaar geleden voor anker gingen voor de kust van Manhattan.  lees meer...

Terwijl bankiers en volgevreten topmanagers elkaar nog vrolijk bonussen blijven toebedelen, overheden zich steeds dieper in de schulden steken door miljarden in de economie te pompen, de banken -dank je wel- het geld van de belastingbetaler vasthouden om hun groeiende verliezen te financieren in plaats van kredieten te verlenen aan bedrijven, neemt het aantal faillissementen toe (in Limburg staat de teller na een half jaar al op 227, tegen 119 in heel 2008) zijn betalingsachterstanden schering en inslag, dalen de huizenprijzen en loopt de (jeugd)werkloosheid razendsnel op.  lees meer...

‘Er is geen banger hart dan dat van mij’ kreunt de stem van Rob de Nijs uit een DeWaltradio vanaf een steiger in Limburg. Nu is angst meestal een slechte raadgever, maar na de bouwvakvakantie dreigt de bouwsector in heel zwaar weer terecht te komen.  lees meer...

In een bomvolle bioscoop in Rome zag ik na jaren weer eens Vittorio de Sica’s meesterwerk Ladri di biciclette ofwel Fietsendieven. Vader Antonio ziet zijn langverwachte kans op een baantje als posterplakker bij de gemeente in duigen vallen als zijn tweedehands fiets wordt gestolen. Samen met zijn zoontje Bruno gaat hij wanhopig op zoek naar zijn gestolen vehikel. Tevergeefs. Ten einde raad besluit hij zelf een fiets te stelen, maar zijn poging mislukt jammerlijk. Ontdaan en zich diep schamend loopt hij met zijn zoontje Bruno aan de hand terug naar huis.       lees meer...

Een brief van de gemeente Maastricht. Mmm. Dat kan maar twee dingen betekenen: coffeeshops of parkeerbeleid. Het laatste dus. Ook de buitenwijk waar ik woon, waar zich geen parkeerproblemen voordoen, moet er aan geloven: betaald parkeren. Combi parkeren heet dat in ambtenarenjargon. De brief zegt ‘dat op alle parkeerplaatsen betaald parkeren wordt ingevoerd’. Ben benieuwd naar de reden waarom dit gekunstelde wanbeleid ook onze buurt treft.  lees meer...

Sportsponsoring is van alle tijden. Coca Cola had al in 1928 een commercieel contract met de Olympische Spelen van Amsterdam. En de legendarische sportman Jaap Eden verdiende rond 1900 met wielerwedstrijden in Parijs gigantische jaarsalarissen van om en nabij veertigduizend gulden. Zoals het een heroïsche vedette betaamt, genoot hij tijdens zijn carrière volop van de goede dingen des levens om eenzaam en berooid te sterven.  lees meer...

Limburg steunt en kreunt. Boven de beerput van Echt-Susteren hangt de onwelriekende geur van vriendjespolitiek en handjeklap. Welkom in Palermo aan de Grensmaas hoorde ik op de radio een autochtoon roeptoeteren. Iets zuidelijker worden de kleine krabbelaars van de bouwfraude vooral meewarig bekeken. Een reisje, een gratis voetbalkaartje en als hoofdprijs een autootje: lachwekkende minkukels die zich niet eens ècht durven laten fêteren. Och ja, wie sjoên ôs Limburg is, begrip toch neemes. Als je echt wilt uitpakken, moet je in de Randstad zijn. Daar zoef je als directeur van je Amsterdamse woningcorporatie tenminste arrogant in een Maserati met chauffeur rond. Minzaam wuivend naar die onbenullen in je Vogelaarwijkje.       lees meer...

Drie steentjes in de vijver en bestuurlijk Limburg staat op de achterste benen. Burgemeester Leers met zijn pleidooi voor een supergemeente, theaterdirecteur Bas Schoonderwoerd die Heerlen niet als vijfde wiel aan de wagen achter het Europese cultuurhoofdstad 2018 beleid wil laten aanlopen en voorzitter Henk Benjamins van Ondernemend Limburg die van veertig naar veertien Limburgse gemeenten wil. Hun persoonlijke agenda’s even buiten beschouwing gelaten; ze hebben natuurlijk gelijk.  lees meer...

Mooi televisiebeeld. George Bush, de personificatie van de vrije markt, roept op tot staatsinterventie om de naderende wereldwijde recessie een halt toe te roepen. Zou hij General Theory of Employment, Interest and Money van de Britse econoom John Keynes (1883-1946) hebben gelezen?  lees meer...

Heeft u ooit gehoord van de Vitrobot? Waarschijnlijk niet. Geeft niet, u bevindt zich in goed gezelschap. Tot voor twee weken zei dit ingenieuze apparaat mij ook helemaal niets. Toch bestaat de Vitrobot al zo’n zes jaar en draagt hij bij aan de versterking van de Limburgse economie.  lees meer...

Gaat duurzaamheid aan zijn eigen succes ten onder? Je zou het bijna geloven als je ziet wat de marketinggoeroes rondom ‘groene’ producten allemaal aan nonsens over ons uitstorten.  lees meer...

Bizarre ideeën. Daar vroeg gouverneur Frissen om tijdens de presentatie van de branding van Zuid-Limburg.  lees meer...

Ik ken Pascal al vanaf zijn geboorte. Een drukke jongen die graag uitdaagt.  lees meer...

Nu alle arbeiders dankzij Joop den Uyl in een auto rijden en allochtone kiezers toch niet zo maakbaar blijken te zijn, hebben de sociaal democraten de nieuwe verworpenen der aarde ontdekt: topvrouwen. PvdA Tweede Kamerlid Paul Kalma dreigt met een initiatief-wetsvoorstel te komen dat bedrijven verplicht 25 tot 30 procent van de topfuncties door vrouwen te laten vervullen. Zo niet, dan volgen er sancties, desnoods opheffing van de onderneming. ‘Goede middag meneer de ondernemer, wij zijn van de Kalmapolitie en hebben het aantal topvrouwen geteld. U zit onder het quotum, u begrijpt dat wij maatregelen moeten nemen. U kent de straf: u kunt wel gaan’.  lees meer...

De Hema verkoopt niet alleen de beste rookworsten, ook hun aanpak van het ziekteverzuim smaakt naar meer. Werknemers van het warenhuis die ziek zijn moeten zich via internet melden om een vragenlijst in te vullen. Afhankelijk van de klachten moeten ze zes tot zestig vragen invullen. De bedrijfsarts krijgt de antwoorden te zien. De zieke werknemer belt vervolgens zijn chef die de verzuimmelding al heeft doorgekregen. Blijkbaar werpt de elektronische ziekmelding een psychologische drempel op die werknemers ervan weerhoudt om al bij een verkoudheidje thuis tussen de lakens te blijven. In ieder geval is het ziekteverzuim bij de deelnemende Hema vestigingen sinds de invoering van de vragenlijst met meer dan de helft gehalveerd.  lees meer...

‘An apple a day keeps the doctor away’. Ofwel snoep gezond eet een appel. Tegeltjeswijsheden uit een tijd toen obesitas nog geen probleem vormde. Anno 2008 lijden tweehonderd miljoen mensen in Europa aan enige vorm van diabetes. In 2015 zal de huidige wereldbevolking zijn gegroeid met zevenhonderdvijftig miljoen mensen.  lees meer...

“De Versnellingsagenda is dynamisch, er is plaats voor nieuwe ideeën en projecten”, zei Henk Hoogervorst in augustus 2006 in een interview in Limburg Onderneemt. Hoogervorst is directeur van het Programmabureau Versnellingsagenda. Een man die van aanpakken houdt. Even het geheugen opfrissen: de Versnellingsagenda Limburg staat voor grote kennis- en innovatieve projecten die de Limburgse economie aanjagen. In 2005 van start gegaan met een doorlooptijd tot tenminste 2012. De ambities van de Versnellingsagenda zijn groot. Zo moet Limburg in 2012 behoren tot de top drie van Europa op het gebied van health, care en cure.  lees meer...

Cor Hospes is journalist, schrijver en snelle jongen. Een kekke bril, de haartjes quasi nonchalant gesliert met de juiste gel en nooit verlegen om een gevatte opmerking. Cor is vooral heel erg veel Cor. Cor schrijft ook recensies.  lees meer...

... wenst alle lezers een ondernemend 2008!

Hij is terug! Na jarenlange afwezigheid klopt hij weer voorzichtig op de deur. Het nerd-imago heeft hij definitief van zich afgeschud. Wat is er nog sexy aan rechten, psychologie of management als je ‘lifesciences’ of ‘crime scene investigation’ kunt studeren? Nee, een beetje vent is tegenwoordig bètastudent.  lees meer...

“De tv-commercial wordt uitgezonden op Nederland 1, 2 en 3, SBS6, Net 5 en Veronica. Op tijdstippen waarop veel mensen televisie kijken. Op die manier ziet heel Nederland wat TNT Post allemaal kan betekenen.” Deze boodschap plofte bij alle TNT Post medewerkers deze maand op de deurmat. Cadeautje van de directie. Verpakt in een dvd kregen ze een voorproefje voorgeschoteld van de nieuwe reclamecampagne van TNT Post. Volgens Pieter Hollander, directeur Productie, is die campagne hard nodig gezien de volumedalingen en de aanstaande liberalisering van de postmarkt.  lees meer...

Vanmiddag een bezoek gebracht aan de gebouwen van Palladio. Architect en vertegenwoordiger van het Renaissance-ideaal. Ik ben in Venetië, in een hotel aan de Via Lepanto. In opdracht van een kunstuitgeverij bezoek ik de Biënnale. Collega’s Els en Emiel noemen het een snoepreisje, zelf opteer ik liever voor het eufemisme werkvakantie.  lees meer...

Het is opgelegd pandoer. Als in augustus het nieuwe schooljaar voor de deur staat, dreigt een lerarentekort. Niets nieuws onder de zon.  lees meer...

Max Dendermonde schreef het al een halve eeuw geleden. De wereld gaat aan vlijt ten onder. Als we arbeidstijdenexpert Jon Messenger mogen geloven heeft Dendermonde een vooruitziende blik gehad.  lees meer...

De awards in ondernemend Limburg zijn weer verdeeld. De beste, de eerste, de meest innovatieve… het regende weer prijzen in ondernemersland. Aardig voor de deelnemers, goed voor de winnaars. Prijzen geven aanzien, verhogen de marktwaarde en genereren omzet.  lees meer...

Schwere Wörter. Een dun boekje van zeventig pagina’s. Generaties Limburgse scholieren hebben er Duits uit geleerd. Er in gehamerd en voor altijd beklijfd. Van competentie gericht onderwijs had nog nooit iemand gehoord en leraar zijn was nog een vak. De slopers van het onderwijs waren nog niet begonnen met hun afbraak.  lees meer...

Toeval? Of gewoon een uitstekende timing van gouverneur Léon Frissen en consorten? Wie het weet mag het zeggen. Feit is dat op hetzelfde moment dat Eurocommissaris Regionaal Beleid, professor D. Hübner op uitnodiging van het Provinciebestuur tijdens de businessmeeting ‘Nieuwe Energie’ een werkbezoek bracht aan Greenport Venlo en bedrijventerrein Avantis in Heerlen/Aken, in Brussel een historisch Europees akkoord over klimaatbeleid werd bereikt. Op die gedenkwaardige 9e maart hebben de Europese regeringsleiders afgesproken dat in 2020 in de EU een vijfde van de totale energieconsumptie moet bestaan uit groene energiebronnen. Een ambitieus streven, waar enige scepsis op zijn plaats is. Wie herinnert zich niet de Lissabon akkoorden uit 2000 die van Europa binnen tien jaar de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld moesten maken? Nog drie jaar te gaan om onder meer India en China, met een jaarlijkse economische groei van respectievelijk acht en tien procent, het hoofd te bieden.  lees meer...

Zo’n dertig jaar geleden kalkten Limburgse actievoerders op het viaduct dat de grens tussen Noord-Brabant en Limburg markeerde: ‘Welkom in Limburg, Hollands laatste kolonie.’ Ik moest er altijd wel om grijnzen als ik vanuit de richting Eindhoven onder het viaduct door weer was aanbeland in het donkere zuiden. De kreet symboliseerde perfect het Calimero gevoel waar Limburgers zich zo graag in wentelen. Die Hollènders boven de rivieren regelen het goed voor zichzelf en wij hebben het nakijken. Hoe lang is het nog maar geleden dat Limburgse politici over elkaar heen buitelden om toch maar vooral te roepen dat de elkaar snel opvolgende regeringen Balkenende typische Randstadkabinetten waren?  lees meer...

2006 is door de Europese Commissie uitgeroepen tot ‘Jaar van de mobiliteit van de werknemers’. Mobiliteit - vrij verkeer van personen en werk - is een van de speerpunten van Europees beleid. Nu het jaar op zijn laatste benen loopt is het goed om eens terug te blikken.  lees meer...

Marketing is een wetenschap. Een goedbetaalde discipline met een eigen jargon en specialisaties. Jaarlijks verschijnen er honderden boeken over de kunst en strategie van verleiding. Niet zo onlogisch want in de reclame in Nederland gaat op jaarbasis zo’n 4,5 miljard euro om.  lees meer...

S. werkt al dertig jaar naar volle tevredenheid bij een grote zorginstelling. Die instelling staat bekend om aandacht voor de cliënt en haar sociale gezicht. S. is collegiaal, kritisch, deskundig en heeft hart voor haar werk. Kortom, geen vuiltje aan de lucht. Tot voor twee jaar. Dan neemt de zittende directie afscheid en ontkomt ook deze zorginstelling niet aan de veranderdrift van de changemanagers. Het opgetrommelde communicatiebureau verkwanselt de historische naam (niet sexy!) in een nietszeggende holle frase. Vlaggen, banieren, kleurige folders, gelikt drukwerk en afdelingshoofden, die voortaan clustermanagers heten, schetsen naar buiten toe een beeld van een flitsende organisatie.  lees meer...

Tussen de zomerhitte van juni en de zomerbuien van augustus ligt de komkommertijd. De televisie herhaalt, de kranten zijn dun en de huis-, tuin-, en keukenberichten krijgen de status van nieuwswaarde. Radiostilte dus in het medialandschap. De precieze herkomst van de term komkommertijd is niet bekend. Volgens mijn 86-jarige moeder was de zomer vroeger juist de drukste tijd voor de komkommerkwekers. Zij hadden het razend druk met de kweek terwijl de rest van de werkende bevolking zich overgaf aan de ‘geneugten des levens.’ Enfin, de waarheid zal, zoals altijd, wel weer ergens in het midden liggen. In ieder geval is komkommertijd nu de aanduiding voor de periode waarin weinig nieuws valt te melden. Langzamerhand druppelt iedereen weer binnen van zijn of haar vakantie en neemt de dagelijkse gang van zaken ons weer in beslag. Terug van vakantie werd ik aangenaam verrast. Tijdens de komkommertijd was er binnen de Media Groep Limburg keihard gewerkt om de website van Limburg Onderneemt in de lucht te krijgen. Daarmee voldoen we onder meer aan de vraag van talloze lezers om ons gezicht ook op internet te laten zien met een eigen website.  lees meer...

Het is stil in Den Haag. Ministers en Kamerleden zijn op zomerreces. Zeg maar op vakantie met de caravan naar de camping in Frankrijk. Even de wonden likken of triomfantelijk met de borst vooruit na de wanstaltige nachtelijke vertoning van eigenbelang, partijbelang en vooral niet bezig zijn met het landsbelang. Een aanfluiting voor de parlementaire democratie. Maar goed, vakantieperiode. Dus dan is het weer tijd voor het oplaten van allerlei proefballonnetjes. Meestal drijven die geruisloos weg met de waan van alledag, soms blijven ze hangen boven nieuwsredacties, waar de achtergebleven redacteuren blij zijn met ieder nieuwsitem.  lees meer...

‘Het kan verkeeren’ schreef Bredero al in de 17e eeuw. Vier eeuwen later heeft die zinspreuk nog niets aan waarheid ingeboet. Twee maanden geleden werd in onze provincie nog de stormbal gehesen over de aanstaande economische malaise. We bevonden ons in zwaar weer. Slechte ontwikkelingen voor de werkgelegenheid bij NedCar in Born en Philips in Weert lieten alle seinen op rood springen. De troepen werden gemobiliseerd en minister-president Balkende en staatssecretaris Van Gennip van Economische Zaken reisden bezorgd richting het Gouvernement in Maastricht om met bestuurders en vakbonden op zoek te gaan naar oplossingen om een dreigende economische catastrofe in onze regio te voorkomen.  lees meer...

En alweer staan duizenden banen in Limburg op de tocht. Een klap voor onze provincie, waar de werkloosheid toch al hoger is dan gemiddeld in Nederland. Het verlies van banen komt het hardst aan bij oudere werknemers. En dat ben je al gauw. Sollicitatieplicht of niet, boven de 45 jaar ben je op de arbeidsmarkt afgeschreven en uitgeteld. Zeker voor de talloze laagopgeleiden (en daar hebben we er in onze provincie nog teveel van) is een uiteindelijke gang naar de bijstand vaak het trieste einde van het arbeidzame leven.  lees meer...

Stefan (58) zag er patent uit. Afgeslankt, zijn gedateerde ringbaardje afgeschoren en het witte overhemd met de onvermijdelijke stropdas vervangen door een hippe polo. “Ik ben geen personeelschef meer”, zei hij, toen ik hem met de obligate vraag ‘alles goed’? begroette. Daar keek ik van op. Stefan was het prototype van een hoofd personeelszaken. Afstandelijk, formeel en lijnrecht in de procedures. “Toen de nieuwe directie me opzadelde met de functie manager human resources wist ik dat ze eigenlijk bedoelde te oud, inflexibel en te duur. Ik had geen zin in oeverloze beoordelingsgesprekken of om met een gekrenkt ego het bedrijf te verlaten en heb toen gekozen voor demotie. Ik ben nu facilitair medewerker op een andere afdeling en ik moet zeggen het bevalt prima. Minder stress, meer vrije tijd.” En het statusverlies? “Och, op mijn leeftijd weet je hoe de hazen lopen. Ik voel me uitstekend en dat merkt je omgeving ook.”  lees meer...