Sophia’s onschuld


Frans Hermans,
Hoofdredacteur

“De tv-commercial wordt uitgezonden op Nederland 1, 2 en 3, SBS6, Net 5 en Veronica. Op tijdstippen waarop veel mensen televisie kijken. Op die manier ziet heel Nederland wat TNT Post allemaal kan betekenen.” Deze boodschap plofte bij alle TNT Post medewerkers deze maand op de deurmat. Cadeautje van de directie. Verpakt in een dvd kregen ze een voorproefje voorgeschoteld van de nieuwe reclamecampagne van TNT Post. Volgens Pieter Hollander, directeur Productie, is die campagne hard nodig gezien de volumedalingen en de aanstaande liberalisering van de postmarkt.

Het eens zo trotse staatsbedrijf gaat - tegen wil en dank - tegenwoordig ook gebukt onder de tucht van de markt. Met dank aan Europa. Liberalisering is troef, dus ook de marketingkaart moet op tafel. TNT Post doet dat rondom het begrip aandacht. Niet bijster origineel want op het circuit voor aandacht bevinden zich nogal wat concurrenten die óók allemaal op zoek zijn naar de gladiolen. Het verschil tussen een goed idee of een geniaal concept bepaalt het uiteindelijke succes aan de meet. Ofwel, het overtuigen van de doelgroep.

Het aantal commerciële boodschappen dat op ons wordt afgevuurd verdubbelt nog iedere tien jaar. Wie zich als producent wil onderscheiden van andere producten in de markt moet van goede huize komen. Ik telde laatst in het supermarktschap ruim dertig soorten en smaken yoghurt. Met als uiteindelijk gevolg dat ik niet meer kon kiezen. De overvloed werkte averechts en verdrong mijn koopbehoefte. Reclamemakers blijven koortsachtig op zoek naar het grote idee. Een aantal jaren geleden deed ook in Nederland vergelijkende reclame zijn intrede. Uiteraard gebonden aan, u raadt het al, Europese richtlijnen. Geen scherp op de snede reclame dus maar wat gekissebis tussen ANWB en Route Mobiel, Binck en de Postbank en de knipoog van Yellow Bear naar Katja Schuurman en haar Gouden Gids. Nee dus.

De ultieme vorm van aandacht krijgen is als de concurrent jouw product de hemel in prijst. Wie dat overkomt, grijpt de hoofdprijs. Het verhaal is klassiek, legendarisch en berust op waarheid. Eind jaren vijftig luisterde Sophia Loren, de ravissante vedette van de toenmalige Italiaanse cinema, met haar verschijning een campagne op voor Coca Cola. Bij haar aankomst in New York werd haar gevraagd wat ze van Coca Cola vond. Openhartig antwoordde de filmster: “Dat drinken we tegenwoordig in Italië ook allemaal. Alleen, wij noemen het Pepsi.”

oktober 2007, Zuid-Limburg




« terug naar vorige pagina