De vijand weren


Frans Hermans,
Hoofdredacteur

Een brief van de gemeente Maastricht. Mmm. Dat kan maar twee dingen betekenen: coffeeshops of parkeerbeleid. Het laatste dus. Ook de buitenwijk waar ik woon, waar zich geen parkeerproblemen voordoen, moet er aan geloven: betaald parkeren. Combi parkeren heet dat in ambtenarenjargon. De brief zegt ‘dat op alle parkeerplaatsen betaald parkeren wordt ingevoerd’. Ben benieuwd naar de reden waarom dit gekunstelde wanbeleid ook onze buurt treft.

Ik lees verder en geloof mijn ogen niet. Het staat er echt. Gevolg van deze maatregel is dat onnodige langparkeerders, waaronder woon-werkverkeer en studenten, definitief uit uw wijk worden geweerd. Ik lees de zin nog een keer en vervang in gedachten het woord studenten door bankiers, carnavalisten, dakdekkers, journalisten loodgieters, toeristen. Weg ermee, allemaal definitief uit mijn wijk geweerd. Gelukkig die zie ik nooit meer terug bij mij in de buurt. Dat is pas sjiek en sjoen. Mensen die in Maastricht werken of studeren moeten we weren, tegenhouden, beletten. Of dwingen hun auto’s in peperdure Q park garages te stallen. Want niet voor niets hebben in 2002 de Maastrichtse bestuurders –zonder openbare biedingsprocedure- een akkoord gesloten met Q park waarbij ze voor een periode van dertig jaar de, uitstekend geoutilleerde, parkeergarages aan de parkeergigant in exploitatie hebben gegeven. Daar heeft iemand zitten slapen en is een ander heel slim geweest aan de onderhandelingstafel.
Een buurtgenoot van ver in de tachtig is laaiend. Stigmatiseren en weren van groepen mensen doet hem aan heel andere tijden denken. Hij heeft inmiddels zijn oprit beschikbaar gesteld aan twee (Duitse) studenten. Ze mogen er gratis gebruik van maken om hun auto te parkeren. Als tegenprestatie doen ze één keer per week boodschappen voor hem bij de supermarkt. Burgerzin of burgerlijke ongehoorzaamheid?
Ik lees verder. ‘Wij hopen dat door het invoeren van combi-parkeren de bereikbaarheid en leefbaarheid voor u in uw wijk verbeterd.’ Mijn wijk is uitstekend bereikbaar en met de leefbaarheid is niets mis. Auto’s staan er nu nog nauwelijks in de straat. Want de vermaledijde studenten en het ‘woon-werkverkeer’ zoeken het zuchtend weer verderop. Op zoek naar een gratis of betaalbare parkeerplaats. Tot de (Belgische) grens letterlijk is bereikt. In Venlo werden Duitse automobilisten tijdens de drukke paasdagen door de wethouders verwelkomd met koffie. In Roermond kun je bij het Outletcenter voor € 2,- de hele dag je auto kwijt. Kom daar maar eens om in gastvrij Maastricht, dat zich zo graag grootstedelijk en uitnodigend voordoet.
april 2009, Zuid-Limburg




« terug naar vorige pagina