Andere principes


Frans Hermans,
Hoofdredacteur

Na ‘Wilders’ is het ongetwijfeld een van de meest gehypte woorden van 2009: duurzaamheid. Analoog aan ‘Alles is liefde’ is ‘Alles is duurzaam’ de kaskraker van ondernemend Nederland. Bedrijven meten zich maar wat graag een duurzaam imago aan. En het moet gezegd worden: Nederlandse ondernemingen nemen, als het gaat om duurzaam ondernemen, de kopposities in op de mondiale ranglijsten.

Dat blijkt onder meer uit de Dow Jones Sustainability Indexes. Een jaarlijkse graadmeter die inzichtelijk maakt hoe duurzaam de grootste bedrijven ter wereld zijn. DSM is al jaren de uitgesproken winnaar -super sectorleader- in de chemische industrie. Maar ook TNT, Unilever, AkzoNobel, Air France KLM en Philips zegevieren in hun respectievelijke categorieën. Stuk voor stuk bedrijven die heel goed begrijpen dat investeren in duurzaam ondernemen op termijn geld oplevert.
Inmiddels is duurzaamheid niet langer het exclusieve speeltje voor de lange termijnstrategie van de multinationals. Ook MKB bedrijven realiseren zich dat niet duurzaam ondernemen geld gaat kosten. Al was het alleen maar omdat de overheid vanaf 2012 duurzaam gaat inkopen. Bij aanbestedingen gaat het er dus wel degelijk om hoe duurzaam de totale bedrijfsvoering is. En dat heeft weer gevolgen voor het verdienmodel, de leveranciers, de medewerkers, de cultuur en de reputatie van het bedrijf. Ofwel op welke wijze geeft het bedrijf iets terug aan de samenleving. Gericht op de drie P’s: people, planet, profit. Duurzaam ondernemen is ondernemen waarin de economische prestaties (profit) met respect voor de sociale kant (people) binnen ecologische randvoorwaarden (planet) plaatsvinden. In tegenstelling tot wat slecht geďnformeerde kwade tongen beweren, ligt het midden- en kleinbedrijf helemaal niet dwars als het over duurzaam ondernemen gaat. Integendeel. Tal van ondernemers en brancheverenigingen tonen betrokkenheid, willen bindende afspraken maken, blinken uit door initiatieven en nemen zelf hun verantwoordelijkheid. Ze begrijpen donders goed dat ze aantrekkelijker zijn voor de markt als ze aan hoge principes voldoen. En duurzaamheid ook willen benutten als een bron van innovatie. Nee, veel meer vrezen zij dat de aandacht voor duurzaamheid weer gaat leiden tot de bekende Hollandse ziekte: een overdaad aan overbodige wettelijke regelgeving. Hoogste tijd dus voor de overheid om snel duidelijk te maken welke criteria ze stelt aan het begrip duurzaamheid. De huidige crisis toont onomstotelijk aan dat in een economische herstructurering maatschappelijk verantwoord ondernemen de norm is. Een (wereldwijde) duurzame economie betekent ook een economie die de negatieve erfenissen uit het verleden wegwerkt. Zonder dat het ten koste gaat van het milieu, volgende generaties en ontwikkelingslanden. Of zoals Mahatma Gandhi het verwoordde: ‘De aarde heeft voldoende om ieders behoefte te bevredigen, maar niet ieders hebzucht.’

Prettige feestdagen! 
december 2009, Zuid-Limburg




« terug naar vorige pagina