Het zonnetje in huis


Frans Hermans,
Hoofdredacteur

‘Zonnecellen verdien je als bedrijf in geen duizend jaar terug.’ U kent ze wel. De bekende oneliners van de oliecowboys onder ons. Deze is van Jeroen van der Veer, Shell topman. Een beetje domme uitspraak natuurlijk, van een voor eigen parochie prekend opperhoofd van de gevestigde olie industrie. Te vergelijken met de paardenkoetsier die ook geloofde dat de auto een gemotoriseerde oprisping van voorbijgaande aard was.

Inmiddels geven om en nabij één miljard auto’s gas op onze aardbol. Maar de brandstoffen raken op, de aarde raakt uitgeput. Bij het oplossen van het energievraagstuk houdt de gevestigde olieorde dan graag vast aan verouderde economische modellen. Ze wil ons laten geloven dat het technisch en financieel niet haalbaar is om onze economie voor honderd procent te laten draaien op duurzame energie. Het is beter niet te luisteren naar deze dominante conservatieve krachten want ze zijn onderdeel van het probleem. Ze beseffen donders goed dat bij een transitie naar duurzame energie in wetenschap, techniek, industrie en publieke opinie hun bedrijfstak de grote verliezer is. Nu wordt de hele wereld van olie voorzien door slechts zestig grote oliebronnen in vijftien landen. Er zijn maar zes landen die kolen exporteren en zeven uraniumexporterende landen. Eigenlijk heel vreemd deze situatie van geïmporteerde energie. Want energie wordt altijd decentraal geconsumeerd. Het ligt dan ook zonneklaar voor de hand dat het logisch is die benodigde energie decentraal en duurzaam op te wekken. Van geïmporteerde energie naar eigen energievoorziening; het omslagpunt komt langzamerhand dichterbij.
Dus, kom op Jeroen, kijk eens omhoog! En ontdek de zon. Schoon, gratis en genoeg energie voor nog zo’n vijf miljard jaar. Of richt de blik eens op onze oosterburen. Daar voltrekt zich een duurzaam Wirtschaftswunder. In tien jaar tijd is een duurzame miljardenindustrie ontstaan. Bijna een vijfde van de Duitse elektriciteit is afkomstig van zonnepanelen, windturbines en andere duurzame bronnen. Mede gerealiseerd door een uniek subsidiesysteem: sinds 2000 krijgt iedere Duitser, die een zonnepaneel of een windmolen plaatst, subsidie voor de elektriciteit die hij aan het net levert. Duitsland telt momenteel al 15.000 zonne-energie bedrijven. En de kostprijs voor zonne-energie is inmiddels met zestig procent gedaald. Eigen verantwoordelijkheid nemen wordt beloond. En wat doet de Nederlandse overheid? Zij jeremieert, overlegt, poldert, discussieert, schrijft brieven en praatstukken en blijft hopeloos achter de feiten aanlopen. Terwijl steeds meer Europese landen kiezen voor het Duitse model en de prijs van zonnepanelen zo snel daalt dat zonnestroom over vijf jaar concurrerend is met gangbare stroom, maakt onze overheid nog geen haast. Ze onderschat volkomen de snelheid en de omvang van de ontwikkelingen op het gebied van zonne-energie. Want die opmars van zonnestroom gaat gestaag door. De nieuwe energiesector klopt nadrukkelijk aan de deur. Het creëert banen, stimuleert innovatie en zorgt voor ondernemerschap. We moeten nu op de duurzame trein springen, willen we voorkomen dat we straks weer een miljoenen kostende inhaalslag moeten maken. Er niet voor kiezen om de laatste druppel olie uit moeder aarde te persen, maar gewoon het zonnetje in huis halen.
april 2010, Zuid-Limburg




« terug naar vorige pagina