Fraude loont


Frans Hermans,
Hoofdredacteur

Grieken zijn fraudeurs die geen belasting betalen en met onze belastingcenten mooie sier maken en een zalig leventje leiden in Luilekkerland. Bedriegers zijn het die we een lesje moeten leren. Voormalig minister van financiën Gerrit Zalm, huidig topman van de ABN bonussenbank -ja, die bank die door onze belastingcenten overeind wordt gehouden- weet wel hoe. ‘Stuur de Nederlandse fiscus er op af’, kraait hij met opgeheven vingertje in de krant van wakker Nederland. Daar zullen die Grieken zich wezenloos van schrikken. Van die invasie van een legioen brave Nederlandse dienstkloppers die op de zonovergoten eilanden, waar we normaal gesproken lallend en brallend de beest uithangen, nu het boevengespuis met wortel en tak komen uitroeien.


Beter toch maar even de hand deemoedig in eigen boezem te steken. Want de belasting tillen, daar weten we hier achter de dijken ook wel raad mee. Per uur gaat in Nederland een bedrijf failliet. Geschat wordt dat bij dertig procent van de faillissementen fraude in het spel is. De risico’s voor fraudeurs zijn minimaal want het heeft voor justitie geen prioriteit. De totale schade wordt geschat op 1,7 miljard euro per jaar. Werknemers, bedrijven, schuldeisers en niet te vergeten de belastingbetaler halen bakzeil. Want van een zogenaamde kale kip valt niets te plukken. De pakkans bij faillissementsfraude is te verwaarlozen. Slechts 2,5 % van de fraudegevallen leidt tot een veroordeling. Succes verzekerd voor het gilde van de beroepsoplichters. Het faillissementsrecht is in Nederland zo lek als een mandje. Malafide ondernemers kopen BV’s op, plukken ze leeg en laten ze kaal achter. Bij de wet geregelde diefstal. Of neem het verschijnsel doorstart. Het bedrijf gaat op de fles, de boedel is van de bank, een fatsoenlijke boekhouding ontbreekt dus redeneert de curator er valt niets te halen maar misschien kunnen we een gedeelte van de werkgelegenheid redden. Juichende krantenkoppen. Er volgt een doorstart, met een andere bedrijfsnaam, het bedrijf is schuldenvrij en alle (kleine) schuldeisers/bedrijven kunnen naar hun geld fluiten. Belastingbetalers, bedrijven en werknemers -zo’n 7500 per jaar- blijven met lege handen achter. En de malafide ondernemer is al weer snel op weg naar de volgende frauduleuze handeling. Schrijnend. Om faillissementsfraude uit te bannen zou je wettelijk moeten regelen dat fraudeurs een beroepsverbod wordt opgelegd, dat de verkregen winst wordt afgenomen en de schade aan alle gedupeerden wordt vergoed.

En de Grieken? Wie een beetje op de hoogte is van het Griekse reilen en zeilen weet dat de Griekse samenleving al decennia wordt gedomineerd door een aantal puisant rijke families die elkaar met hun corrupt verworven miljarden handig de bal toespelen. In plaats van de bevolking die met een paar honderd euro per maand moet rond komen te demoniseren, zou je beter deze gelegaliseerde diefstal aanpakken. Maar ja, als je die beerput opent komt ook het gesjoemel, gekonkel en handjeklap van even zo veel ‘oprecht betrokken’ Europese bankiers, bestuurders en politici boven drijven. Liever laten ze ons, de onnozele halzen, in de waan dat al die elf miljoen Grieken schimmige fraudeurs zijn.

Frans Hermans
hoofdredacteur

mei 2011, Midden / Noord




« terug naar vorige pagina